Schronisko PTTK Szyndzielnia Autor : Martens kategoria: Schronisko







Schronisko PTTK na Szyndzielni jest pierwszym murowanym schroniskiem w Beskidzie Śląskim. Pozostało przekazane do eksploatacji w roku 1897. Miało początkowo 7 pokoi z 40 miejscami do spania, a także rozbudowane gastronomiczne zaplecze. Stale zamieszkującymi byli restaurator i gospodarz.



Wysokość : 1001.00 m n.p.m.

Pożar schroniska "Klementynówka" w pobliżu szczytu Klimczoka spowodował, że bielska sekcja pochodzącego z Niemiec Towarzystwa Beskidzkiego (Sektion Bielitz-Biala des Beskidenvereins) podjęła decyzję o wybudowaniu schroniska na Szyndzielni. W 1896 roku zaczęła się budowa, a budowlane prace pozostały zakończone w lipcu 1897 roku. Prace były zarządzane przez architekta bielskiego Karola Korna. Schronisko zostało poświęcone 17 lipca, a uroczyście otwarto i oddano do użytku 18 lipca 1897 roku. Z okazji dziesięciolecia schroniska (rok 1907), zbudowany został z drewna domek szwajcarski, który pełnił rolę dodatkowego schronu. W pokoju na wieży znajdowała się stacja meteorologiczna, a na parterze winiarnia. W pobliżu obiektu pojawiła się niewielka skocznia narciarska.

Podczas II wojny światowej schronisko na Szyndzielni służyło różnym paramilitarnym celom. W schronisku odbywały się obozy organizacji Hitlerjugend. W 1940 roku Beskidenverein na własność dostał działkę, na jakiej miał okazję stać budynek schroniska. Niebawem pozostała doprowadzona do niego leśna droga z Dębowca. Ostatnim gospodarzem niemieckim był Eugen Kutschera. Później zarządzała schroniskiem jego żona - Karolina. Pod koniec 1944 r. budynek został zajęty przez Wehrmacht i włączony w linię obrony Bielska-Białej. W obliczu nadchodzącego frontu i otoczenia Bielska-Białej przez Armię Czerwoną Karolina Kutscherowa wraz z dziećmi górami uciekła w stronę Skoczowa. W lutym 1945 r. budynek został wiele razy trafiony radzieckimi pociskami artyleryjskimi: jeden z nich przebił dach i eksplodował w kuchni, inny zdemolował schodową klatkę, a pozostałe zniszczyły charakterystyczną wieżyczkę. Po ustąpieniu niemieckiego wojska wnętrze które nie zostało zniszczone zostało rozkradzione.

Po zakończeniu działań wojennych II wojny światowej na terenie Bielska i Białej 18 lutego 1945 r. zostały ponownie aktywowane oddziały przedwojenne PTT - już jako wspólny Oddział Bielsko-Bialski. Następnego dnia lokalne władze upoważniły działaczy przedwojennych PTT Tomasza Wróbla i Władysława Zajączka do zabezpieczenia i przejęcia majątku Beskidenvereinu. Po prowizorycznych remontach i potrzebnych naprawach w czerwcu 1945 roku schronisko przekazano do eksploatacji, a jego pierwszą polską kierowniczką została Anna Maciejna. Podczas okresu 1954 -1957 pozostały wykonane rozbudowy według projektu architektów Krystyny Tołłoczko-Różyskiej i Wandy Gengi. Zostało dobudowane od strony południowo-wschodniej nowoczesne skrzydło gastronomiczno-gospodarcze i przebudowano wieżę.

8 października roku 1985 o godzinie 8 rano w schronisku wybuchł pożar - zapaliła się część dachu krytego gontem, w sąsiedztwie wieży. Straż pożarna gasiła pożar trzy godziny. Całkowicie uległ zniszczeniu dach wieży, a także część dachu głównego budynku.

Schronisko Szyndzielnia - schronisko murowano-drewniane, wybudowane na wzór alpejskich schronisk z charakterystyczną wieżyczką. Zlokalizowane jest na terenie komunalnych lasów miasta Bielska-Białej. Posiada 49 miejsc noclegowych w pokojach 2, 3, 4, 6, 8 i 10-osobowych. Stała dyżurka GOPR

Obok schroniska znajduje się alpinarium, założone w 1905 roku przez bielskiego przyrodnika i muzealnika Edwarda Schnacka.

  • szlak turystyczny żółty ok. 2,00 godz. (powrót 2,30 godz.) - Olszówka Dolna
  • szlak turystyczny żółty ok. 0,45 godz. (powrót 0,45 godz.) - Klimczok
  • szlak turystyczny zielony ok. 1,30 godz. (powrót 2,00 godz.) - Olszówka Górna
  • szlak turystyczny czerwony ok. 1,30 godz. (powrót 2,00 godz.) - Olszówka Górna
  • szlak turystyczny czerwony ok. 0,45 godz. (powrót 0,45 godz.) - Siodło pod Klimczokiem